24 июля 2012 г.

Համատարած «Apple»-ա-ասֆալտամանիա


Ինչպես նկատել եք՝ ամառային այս շոգ ու անտանելի օրերին գրեթե ամեն տեղ ասֆալտ են անում: Հիմա կասեք, թե «լավ են անում անում են, էտ ինչա, որ բլոգումդ գրում ես»: Պատասխանեմ: Ոչ մի զարմանալի բան չկա իհարկե: Զարմանալին միայն այն է, որ այդ ասֆալտը անում են հենց այն ժամերին, երբ մարդիկ աշխատանքի են գնում եւ աշխատանքից վերադառնում են, այդպիսով առաջացնելով արհեստական խցանումներ:

Մյուս զարմանալի երեւույթն այն է, որ որոշ ժամանակ առաջ առավոտյան անձրեւ էր գալիս, բայց չնայած դրան՝ նրանք ջանասիրաբար շարունակում էին ասֆալտ «փռել»: Հա, ճիշտ է, մոռացել էի: Ասֆալտը պետք է այն հաշվարկով անեն, որ գոնե մինչեւ մյուս ընտրություններ դիմանան, որ այդ ժամանակ նորից ինչ-որ անելու գործ լինի: Եթե նայենք այս տեսանկյունից, ամեն ինչ նորմալ է:

Ամառային շոգ երեկոներից մեկն էր: Հրաչյա Քոչար փողոցը գրեթե լրիվ փակ էր: Պատճառը կրկին ասֆալտն էր: Ծանոթներիցս մեկը տեսնելով այդ փակ փողոցը, խցանումը եւ ջանասիրաբար ասֆալտ անողներին՝ ասաց. «Արա, բայց մենք էս ինչ ասֆալտ «փռող» ժողովուրդ ենք... Քեֆս գալիս ա»:

Մի երեկո որոշեցի իջնել բակ՝ մաքուր օդ շնչելու եւ կրկին ականատես եղա աննորմալ, բայց ինչ-որ տեսանկյունից նաեւ նորմալ երեւույթի: Մեզ մոտեցան ծանոթ տղաներ. մեկի ձեռքում Ipad, մյուսի ձեռքում Iphone եւ նմանատիպ այլ թանկարժեք սարքավորումներ: Որոշ ժամանակ անց ուրիշ ծանոթներ եկան. եւ կրկին Ipad-ով եւ այլն, եւ այլն: Այնպիսի տպավորություն էր, կարծես «Apple»-ի կենտրոնական գրասենյակը տեղափոխվել էր մեր բակ. 4 կողմում «կրծած խնձորներ», պլաշենտներ: Մի պահ հարեւանի երեխան պատուհանից նայեց: Ինձ թվաց, թե նրա ձեռքում էլ է Ipad: Բայց ուշադիր նայելուց հետո հասկացա, որ դա սովորական կրծած խնձոր էր:

Հետո էլ կասեն, թե ժողովուրդն աղքատ է, փող չունենք, ուտելիք չունենք, աշխատանք չկա, հույս չկա: Մի կողմից համաձայն եմ: Մարդիկ կան, որ բողոքում են, թե այդ վերը թվարկվածներիցս ոչ մեկը չունեն, բայց փոխարենն ունեն Ipad-ներ, Iphone-ներ, բազմաթիվ թանկարժեք հեռախոսներ: Երեւի Սթիվ պապիկն իր կտակի մեջ այդպիսի մարդկանց անունները նշել էր, որ խեղճերը, եթե ուտելու բան չունեն՝ գոնե Ipad ու Iphone ունենան:

21 июля 2012 г.

Սիրո առեղծվածը


Սեր: Երեք տառանոց մի բառ, որի մասին կարելի է գրքեր գրել: Շատ դժվար է բնութագրել, թե ինչ է դա, եթե ինքդ չես զգացել: Կյանքում կան բազմաթիվ բաներ, որ շատ դժվարությամբ են տրվում, բայց իմ կարծիքով` այդ ամենի գագաթնակետը սերն է: Խոսքը իրական, անկեղծ ու տևական սիրո մասին է: Այս պարագայում պետք է տարբերել սեր և կիրք հասկացությունները:

Եթե կնոջ և տղամարդու մեջ ուղղակի կիրք կա, ապա դժվար թե նրանք կարողանան, օրինակ ամուսնանալ, երեխա ունենալ ու մինչև խոր ծերություն ապրել միայն կրքով: Չէ որ ժամանակի հետ բոլորս էլ ծերանալու ենք ու կորցնելու ենք մեր երբեմնի գրավչությունը: Եվ կիրքն էլ ժամանակի հետ մարելու է:

Իսկ նրանք, ովքեր պարուրված են իսկական սիրով` կարող են միասին հավերժ ապրել: Իսկական սերը շատ դժվար է քանդել: Բայց ամեն դեպքում պետք է զգույշ լինել և հետևողական, քանի որ կարող է գալ մի օր, որ աշխարհի ամենահամերաշխ զույգերը դառնան իրար թշնամի և փոխադարձ ատելությամբ պարուրվեն: Սիրուց դեպի ատելություն մեկ քայլ է արտահայտությունը շատ ճիշտ է: Միշտ պետք է հիշել այն, միշտ:

Լավ, տխուր բաները թողնենք մի կողմ, անցնենք ուրիշ թեմայի: Փորձեմ մի փոքր նկարագրել սերը: Ինչպես նշեցի վերևում՝ դա շատ բարդ զգացմունք է: Սերը այն է, որ ամեն ինչում տեսնում ես քո սիրած էակին: Երազում, հեռուստացույցի էկրանին, երկնքում, փողոցում նույնիսկ խալու վրայի նախշերը նրան ես նմանեցնում: Սերը այն է, որ ուրախանում ես քո սիրած էակի հաջողություններով, բայց և նրա հետ հավասար տխրում ես դժբախտությունների համար: Սերը այն է, որ երբ նրան հեռվից տեսնում ես՝ սիրտդ անցնում է մարաթոնյան վազքի, կարծես ցանկանալով րոպե առաջ փարվել նրան: Սիրող սրտերը հաճախ կարող են նույնիսկ լաց լինել շատ մեծ սիրուց: Հնացած է այն մտածելակերպը, թե միայն թույլ մարդն է լալիս: Ընդհանուր առմամբ, դա ճիշտ է, բայց սիրո մեջ՝ ոչ: Եթե լալիս ես՝ ուրեմն սիրում ես նրան, ուրեմն այդ զգացմունքը այնքան ուժեղ է, որ չես կարող զսպել արցունքներդ: Ճիշտ է ասված, որ միայն սիրող զույգերը կարող են տեսնել միմյանց  արցունքները: Ուրիշ զգացմունքներով պարուրվածները դա թուլություն կհամարեն:

 Հավատացեք, երբ աղջիկն ու տղան փոխադարձ սիրո խոստովանություն են անում, դա ամենահեշտ քայլն է: Իրական դժվարությունները սկսվում են հենց դրանից հետո: «Ես քեզ սիրում եմ»-ն ուղղակի երեք բառից կազմված մի նախադասություն է, որ կարող ես 100 անգամ տարբեր մարդկանց ասել, բայց երբեք չիմանալ, թե դա ինչ է իրականում: Իսկ բուն սերը դա մի ամբողջ կյանք է, որը պետք է ճիշտ ապրել: Սիրած աղջիկը կամ տղան ընկերուհի, ընկեր, քույր, եղբայր չէ: Պետք է յուրահատուկ մոտեցում ցուցաբերել: Սխալ են այն կարծիքները, թե միայն իրար նման մարդիկ կարող են իրար հետ հաշտ ու համերաշխ ապրել ու երջանիկ ընտանիք կազմել: Հաճախ այդպիսի մարդիկ շուտ են հոգնում իրարից՝ նույն ճաշակների պատճառով: Ավելի մտերիմ են տարբեր ճաշակներ ու մտածելակերպ ունեցող զույգերը:

Խոսքս ուղղում եմ հատկապես տղաներին, քանի որ շատ ժամանակ ձեզ մոտ առաջինն է զգացմունք առաջանում աղջկա նկատմամբ և շատ հարցերում նախաձեռնողը դուք եք լինելու: Երբ Դուք գտնում եք Ձեր երազանքի աղջկան, ինքներդ Ձեզ փոխելու բնական հակում է առաջանում՝ պայմանավորված նրանով, որ փորձում եք նրան ավելի շատ դուր գալ։ Դուք սկսում եք լսել այնպիսի երաժշտություն, ինչպիսին նա է լսում, ուտել այն, ինչ նա է ուտում, անել բաներ, որ նրան են դուր գալիս: Մի խոսքով, ցույց եք տալիս, որ չունեք կայուն բնավորություն: Մի´ փոխեք Ձեր ճաշակը և հետաքրքրությունները. դա մեծագույն սխալ է, նույնիսկ այն դեպքում, եթե նա ասում է, որ ուզում է, որ դուք փոխվեք։ Եթե դուք դա անեք, նա կձանձրանա Ձեզնից:

Եթե ձեր ներկայիս ընկերուհին անցյալում ընկեր է ունեցել և ժամանակ է գալիս, որ խոսում է նրա մասին կամ հիշում է նրան, մի շտապեք զայրանալ, խանդի տեսարաններ սարքել կամ ամենավատը`բաժանվել նրանից: Հաշվի առեք, որ աղջիկները կամակոր և բարդ էակներ են և նրանց հատուկ մոտեցում է պետք: Օրինակ բերեմ մեքենան. եթե դուք փորձում եք առաջ գնալ, բայց փոխանցման տուփը ետընթացի վրա է տեղադրված, ապա մեքենան երբեք առաջ չի գնա: Նույնը աղջիկների մոտ է: Եթե նրանք դեռ հիշում են իրենց նախկին զուգընկերոջը, պետք է դանդաղ և հանգիստ նրան հետընթաց վիճակից դնել առաջ գնալու վրա: Այստեղ կոպտությունը կամ ձայնային տվյալները չեն օգնում:

Մի կարևոր կետ էլ պետք է նշեմ: Աղջիկ-տղա ընկերություն: Շատ կասկածելի հարց: Շատ-շատ է խոսվել այս մասին: Ոչ ոք չի կարող ասել, թե դա հնարավոր է, թե ոչ, քանի որ երբեք չես կարող վստահ լինել, որ Ձեր ընկերությունը մի օր չի վերածվի սիրո: Աղջիկ և տղա ընկերները ավելի լավ են ճանաչում իրար: Բնականաբար նրանք իրար այնպիսի բաներ կարող է պատմել, որը երբեք չէին պատմի իրենց սիրած էակին: Դրանից հետևություն. նրանք իրար ոտից գլուխ ճանաչում են բոլոր թերություններով ու առավելություններով և շատ հաճախ վերջում նրանք հասկանում են, որ չնայած այդ թերություններին՝ նրանք իրար սիրում են: Թերությունները միշտ էլ հնարավոր է ուղղել: Առավել վատ վիճակում հայտնվում են կնամոլ տղամարդիկ: Նրանք թեթև ու հանգիստ իրենց աղջիկ ընկերոջը պատմում են իրենց սիրային արկածների մասին և մի օր երջանիկ պատահականությամբ դառնում են ընկեր-ընկերուհի: Իմ կարծիքով դժվար կլինի այդ աղջկան հետո համոզել, որ իրենից առաջ քո կյանքում ուրիշ չի եղել: Ինչևիցե փաստերը ցույց են տալիս, որ գրեթե միշտ աղջիկ տղա ընկերները շատ երջանիկ ընտանիք են կազմում, եթե բանը հասնում է սիրուն:

3 июля 2012 г.

Իսպանիան ստորացրեց Իտալիային




2008 և 2012 թվականների Եվրոպայի չեմպիոն Իսպանիան
Հուլիսի 1-ին Կիևում տեղի ունեցավ Եվրոպայի 2012 թվականի առաջնության եզրափակչի Իսպանիա-Իտալիա հանդիպումը: Հանդիպումն անցավ շատ հետաքրքիր պայքարում: Երկու հավաքականներն էլ բազում հնարավորություններ ունեցան հաշվի մեջ առաջ անցնելու: 14-րդ րոպեին Չավի-Ֆաբրեգաս համագործակցությունից հետո՝ գոլի հեղինակ դարձավ Դավիթ Սիլվան, առաջ մղելով Իսպանիայի հավաքականին: Մի քանի րոպե անց վնասվածք ստացավ Իտալիայի առաջատար պաշտպաններից մեկը` Ջորջիո Կյելինին: Մինչև 41 րոպե հավաքականները խաղացին առանց արդյունքի: Եղան մի քանի պահեր երկու դարպասների մոտ էլ, բայց գոլ չգրանցվեց:

41-րդ րոպեին Չավի գերազանց փոխանցումից հետո Խորդի Ալբան գնդակը մխրճեց Ջանլուիջի Բուֆոնի դարպասը: Երկրորդ խաղակեսում, 60-րդ րոպեին վնասվածք ստացավ նոր փոխարինման ելած Տյագո Մոտան, և Իտալիայի հավաքականը, քանի որ չէր կարող ուրիշ փոփոխություններ անել՝ մնաց 10 հոգով:

Երկրորդ խաղակեսի վերջնամասում արդեն Իտալիան հանձնվել էր: Չէր գրոհում և միայն պաշտպանվում էր: Հանդիպման վերջնամասում Իսպանիան 2 գեղեցիկ գոլ խփեց՝ ջախջախելով Իտալիայի հավաքականին: Աչքի ընկան փոխարինման ելած Խուան Մատան և Ֆերնանդո Տորեսը: Հիշեցնեմ, որ վերջինս բացի գոլ խփելուց՝ դարձավ նաև գոլային փոխանցման հեղինակ:

Այսպիսով Իսպանիան պահպանեց իր` Եվրոպայի չեմպիոնի տիտղոսը, դառնալով առաջին հավաքականը ամբողջ պատմության մեջ, որը կարողացել է 3 անգամ դառնալ Եվրոպայի առաջնության հաղթող, որոնցից երկուսն՝ անընդմեջ:

Մադրիդի Ռեալի և Իսպանիայի հավաքականի դարպասապահ Իկել Կասիլյասը մի քանի ռեկորդներ սահմանեց Եվրո-2012-ում: Դարպասապահը սկսած 2008 թվականից՝ ոչ մի գոլ բաց չի թողել սեփական դարպասը Եվրոպայի և աշխարհի առաջնությունների փլեյ-օֆֆ փուլերում: Կասիլյասը նաև գերազանցեց իտալացի դարպասապահ Դինո Ձոֆի ռեկորդը, որը Իտալիայի հավաքականի դարպասը անառիկ է պահել 494 րոպե: Կասիլյասի նոր ռեկորդը կազմում է 510 րոպե: Առաջանության լավագույն ֆուտբոլիստ ճանաչվեց Ինիեստան, որը կատարել է բոլորից շատ փոխանցումները բոլոր խաղերի ընթացքում և կատարել է բազմաթիվ գոլային փոխանցումներ:

Եվ այսպիսով Իսպանիայի հավաքականը, որը առաջնության սկզբից ցուցադրում էր ոչ այդքան դիտարժան ֆուտբոլ՝ կարողացավ ջախջախել Իտալիային, որը, որոշ ֆուտբոլասերների կարծիքով, լավագույնն էր այս առաջնությունում: Մենք ևս մեկ անգամ համոզվեցինք, որ կարևորը վերջնական արդյունքն է: Իսկ դրան հասնելու ճանապարհն այդքան էլ կարևոր չէ: Որպես ամենաբացահայտ օրինակ՝ կարող եմ ներկայացնել Իսպանիային: Ամբողջ առաջնության ընթացքում ցուցադրեց դանդաղ, ձանձրալի ֆուտբոլ, հաղթանակներ տարավ նվազագույն հաշիվներով, բայց վերջում վերափոխվեց, դարձավ մի իսկական գիշատիչ և հարձակվեց Իտալիայի վրա՝ մինչև մազերի ծայրը հոշոտելով նրան: Իսկ Իտալիան առաջնության սկզբից գազազած գայլի նման հարձակվեց իր առջև ոչխարի հոտ դարձած հավաքականների վրա, բզկտեց նրանց, բայց վերջում ընկավ իսպանական թակարդը, դարձավ նապաստակ և թողեց «կարմիր գազանին», որ հոշոտի իրեն:

Ամփոփելով խոսքս՝ նշեմ, որ շատ դիտարժան, հետաքրքիր լարված խաղ էր: Սա այն եզակի խաղերից է, որը կարող ենք տեսնել միայն եզրափակչում: Կարծում եմ, որ բոլորը հաճույք ստացան և չեն փոշմանում այն ժամանակի համար, որ անցկացրել են այս մեկ ամսվա ընթացքում հեռուստացույցի դիմաց:



1 июля 2012 г.

Իսպանիա-Իտալիա խաղին ընդառաջ: Go Spain, Go



Այսպիսով, «Եվրո-2012»-ի եզրափակչում դիտելու ենք Իսպանիա-Իտալիա հակամարտությունը: Առաջնության սկզբում, խմբային փուլի ժամանակ արդեն ականատես ենք եղել այս հակամարտությանը, որն, ինչպես հիշում եք, ավարտվեց 1-1 հաշվով: Սակայն այս անգամ այդպիսի հաշիվ չի կարող գրանցվել, քանի որ այդ դեպքում կավելացվի ևս 30 րոպե և եթե այդ ընթացքում էլ չորոշվի հաղթողը՝ խաղի ելքը կորոշվի 11 մետրանոց հարվածաշարի օգնությամբ, ինչը ես ամենահավանական լուծումն եմ համարում:

 Իհարկե ես երկրպագելու եմ Իսպանիային, բայց կա մի բայց... Ինչքան էլ Իսպանիան հզոր լինի, իմ կարծիքով, շատ քիչ են շանսերը, որ նա կհաղթի, քանի որ Եվրոպայի առաջնության ամբողջ պատմության մեջ չի եղել այնպիսի դեպք, որ մի հավաքական 2 տարի անընդմեջ դառնա հաղթող: Մեզ մնում է միայն սպասել և տեսնել ինչ կլինի: Համենայն դեպս մի բան հաստատ է, որ դիտելու ենք հետաքրքիր, լարված և հարուստ խաղ: Երկու հավաքականներն էլ ունեն նույն խաղաոճը և այդ պատճառով շանսերը հավասարազոր են: Երկու հավաքականներն էլ սիրում են փակ ֆուտբոլ խաղալ, գնդակ պահել և մրցակցի վրա հարձակվել միայն հակագրոհների ժամանակ: Երկու թիմերն էլ ունեն ֆուտբոլիստներ, որոնց վրա հիմնվում է ամբողջ խաղը և որոնք կարող են իրենց ճիշտ խաղաոճով հաջողության հասցնել հավաքականին: Երկուսն էլ ունեն ֆուտբոլիստներ, որոնք շատ լավ կարող են իրացնել ստանդարտ հարվածները և հետխաղյա 11 մետրանոցները:

Հ.Գ.Առաջին անգամ կյանքումս խաղադրույք եմ անելու մի հավաքականի հաղթանակի օգտին, բայց երկրպագելու եմ մյուսին:  Это бизнес- ничего личного...